III. RENAISSANCE

 

a. Chloris II

Welkom mijn zoon, goed je weer te zien…Ik zag waar je was. Ik zag wat je droomde. Ik zag wat je deed. Neem nu mijn hand, wees zoals ik ben en doe wat ik doe.

 

b. Chronos

Als de nacht valt, volg dan het pad uit de met as bedekte ruïnes, richting de duisternis in je ogen. Ook al zien de verkrampte gezichten van onbekende omstanders de sympathie in je ogen, die voor hen herkenbare misplaatste hoop kentekenen. Luister naar wat de vogels je toezingen, ook al versta je ze niet. Werp je gedachten ver terug naar de dagen dat er iedere ochtend leven was, en wens dat het licht ooit weer zo helder zal zijn als op de ene dag. Sluit je ogen en ga op weg. De lucht verplaatst zich zijwaarts, en je bent de horizon al lang kwijt. Hypnos, je drijft richting ledige ruimtes. Chronos heeft niet stil gestaan en pas achteraf ontdek je dat je nergens bent. De tijd kwam, zag, nam en nu heb je nog maar 5 uren over.

Paradoxaal als het is, lijk je Eros met nobele intenties de stadsmuren uit gejaagd te hebben, door haar angstvallig binnen de muren te willen kerkeren. Je bent verworden de gebochelde kluizenaar die de geschoten gans hospitaliseerde, om deze vervolgens met een kluitje het riet in te sturen. Eros heeft vleugels, stuk onbenul! En Chronos staat nooit stil.

 

c. Eris

Onder de Spiegel van mijn bestaan, ligt een nieuw licht, geobstrueerd door het leven zelf. Mijn losgeslagen schaduw laat zijn sturend lichaam achter. Rookringen zeggen mij dat bomen vergankelijk zijn en laten slechts een echo achter van wat zij waren. Ik tart de oceaan, met een steen aan mijn enkels gebonden. Zoekend naar vaste grond, en de hoogte daaronder. Ik tart de natuurwetten en ontken het bestaan van de zwaartekracht. Ik koester de as van wat ik ooit was. Ik ben zo klein, zo simpel, ik ben bijna helemaal niets. Ik ben nutteloos, onbruikbaar en kruip tegen een vlakke muur. Ik kwijn langzaam weg in mijn kist, ten doeleinde te sterven. Want daarna, wordt ik een kleurrijke vlinder…toch Eris?

 

d. Eros II

Het had zo moeten zijn. Hypnos joeg Eros weg. Metis moest achter Apates facade het dorp afbranden, om vervolgens Chronos in een kamikaze missie de hand van Hypnos te laten nemen, die vervolgens zijn eigen graf groef. Chloris zag het en Eris was er. Aphrodite kwam en zette de tijd stil. Zij die de gratificatie brengt. Het eldorado, het kanaan. De droom. Pilotes. De natuur. De geretourneerde gans. Terug in de cocon. Terug in de baarmoeder.