Ik ben eens op een plek geweest, hier ver vandaan, in Spanje. Het weer is daar altijd mooi, er zijn enorme bergen en de bomen zijn er zo groen, dat heb je nog nooit gezien! Het wemelt er van de herten, geiten, vogels, honden, katten, en…kippen.
Helaas kwam er een dag dat ik terug naar het koude Nederland moest. Ik miste die speciale plek, maar ik kon niet meer terug, omdat ik daar geen geld voor had.

Dus besloot ik om die plek maar zoveel mogelijk na te bouwen in mijn achtertuin. Ik heb een heuveltje gemaakt, en groene bomen geplant, en…kippen genomen! 4 om precies te zijn. 3 grote volwassen kippen die elke dag verse eieren geven, en 1 klein zwart kipje, nog geen half jaar oud.
Ik noem hem Toetje, omdat er zo’n mooie grote witte kuif op zit. Toetje is een beetje paniekerig, maar heel lief. Hij is de enige die ik altijd mag aaien en hij eet altijd uit mijn hand. Maar…Toetje werd gepest door alle anderen. Ze pikten Toetje de hele tijd. Zo vaak dat zijn mooie witte kuif helemaal stuk ging.
Kon ik er maar iets aan doen! Wat ik ook probeerde, niets werkte: wegjagen, terug pikken, beschermen…het hielp allemaal eventjes, maar daarna pestten ze Toetje weer.

Nu zat ik niet lang geleden aan de ontbijttafel met mijn boterhammetje met kaas en een glas melk, toen ik plots een raar geluid hoorde. Het klonk als een oude man die zich verslikte in een dropje: ‘ughk!’. Nu gebeurt het wel vaker dat er geluid uit mijn achtertuin komt, er wonen namelijk 4 kippen, toch?
Ik ben naar buiten gelopen om te kijken wat er aan de hand was. Eerst zag ik niets. Geen oude man en al helemaal geen drop. Was dat maar waar! Toen hoorde ik het nog eens: ‘ughk!’.
Het kwam van het kleine zwarte kipje…
Maar…kippen maken dat geluid toch niet? Of zou het…?
Precies! Dat dacht ik dus ook!
Ik ben direct achter de computer gaan zitten en heb een foto van een kip en een foto van een haan opgezocht en uitgeprint. Met die foto’s ben ik naar buiten gelopen om ze te vergelijken met Toetje. Er zijn 3 duidelijke verschillen tussen een kip en een haan, namelijk
1. De kuif: een kip heeft een kleintje, een haan een grote hangende
2. De staart: die van een kip staat recht op en die van een haan hangt
3. De houding: een kip heeft een platte rug en een haan…
Toetje rechte zijn rug, ging op zijn tenen staan en…’ughk!’
Toen wist ik het zeker! Toetje was een haan! Wat fantastisch, een echte haan. Kippen zie je wel vaker, maar een haan? Dat is pas echt speciaal!
Toen bedacht ik mij: ‘waarom zijn er eigenlijk niet zoveel hanen?’
Ik kreeg al gauw het antwoord. Elke keer als ik over straat liep door mijn buurt, spraken mensen mij aan: ‘is die lawaaischopper van jou?!’, ‘hij maakt mij wakker!’, ‘wat moet je uberhaupt met een haan? Die legt toch geen eieren?’, en ‘waarom vreet je hem niet op, dan heb je er nog iets aan!’
Ik besefte mij dat Toetje door niemand gewenst was, en dat hij weg moest. Anders zouden de boze buren mij voor altijd haten, of Toetje zou kapot gepikt worden.
Ik heb kinderboerderijen afgebeld, maar niemand wilde een haan. Waar moest arme Toetje nu naar toe?

Ik ging zoeken naar een oord waar het altijd mooi weer is: frankrijk! Toen kreeg ik een idee! Mijn oom, die op een boerderij in frankrijk woont, heeft een groot groen land met bergen en beken, koeien, geiten, katten, handen en…kippen. En geen haan!
Zijn land is zo groot dat hij geen buren heeft. Ik belde hem op en vroeg of hij voor Toetje wilde zorgen. ‘Ja natuurlijk’, zei mijn oom.
Ik heb Toetje op het vliegtuig gezet, met een briefje aan zijn pootje, met de vraag of hij zo af en toe nog iets van zich wilde laten horen.

Deze week kreeg ik een kaartje in mijn brievenbus, met een foto daarbij. Toetje staat op 1 been, met zijn borst naar voren, in de stralende zon op een groene berg achter een beek, met 6! Kippen om zich heen.
En hij heeft een prachtige kuif!