Toen ik 3 jaar geleden de eerste vier leden van mijn toom adopteerde, had slechts een van hen een naam: Teuntje. Net als mijn moeder, die – het kan geen toeval zijn – mee was om mij logistiek te ondersteunen. De gelijkenissen tussen beiden zijn groot: wijs, kalm, zorgzaam en vooral boordevol grootmoeders wijsheden.

De echte naam van mijn moeder is echter Thea. Net als mij tante van wederzijde. Thea is een vrouw van net 50, die een succesvolle carrière als evenementenorganisatrice achter de rug heeft. Ze kan niet meer eindeloos spelen met haar kleindochter. Ze kan niet meer een fles witte wijn opdrinken zonder daar 2 dagen van voor kroepmoes te liggen. Ze stofzuigt haar eigen haren op en heeft een heftige longontsteking. Thea kan niet meer werken en valt in een diep, eenzaam gat, vol gevoelens van nutteloosheid en waardeloosheid. Haar man leeft niet meer. Haar vrienden en vriendinnen werken nog elke dag. Wie gaat haar bezoeken?

Na een aantal weken lijkt Thea aan sterkte te winnen en ze knap op. Ze kan werken. Ze wil werken! Maar…wie gaat er nog tijd en energie steken in een oud, versleten en dure arbeidskracht? Liever neemt men een jonge, vitale, onbezonnen kracht, die niet te veel vragen stelt, maar vooral produceert. Zo een oudje is niet nuttig meer.

Vorige maand ben ik geschrokken van Teuntje (de kip): Ze legde al een tijdje geen eieren meer, maar dat was niet het probleem. Teuntje’s veren worden langzaamaan grijs en beginnen uit te vallen. Teuntje wordt langzamer en houdt het allemaal niet meer bij. Ze vermagert en oogt ziek.

Je verwacht dat en oude, trage en nutteloze kip vereenzaamt en aan de kant wordt gezet, maar niets is minder waar. Haar vriendinnenlaten eten voor haar liggen, ze respecteren Teuntjes fysieke neergang. Ze zoeken haar op, alsof er niets aan d hand is. En…ze accepteren nog meer dan eerst haar ouderdom, haar levenskennis, haar wijsheid, wanneer zij Teuntje toestaan om een barbaars gevecht om een maiskorrel beslecht door in al haar kalmheid het strijdtoneel te doorkruisen en adequaat beide ruziemakers een corrigerende pik in de nek te geven.

Ze mag dan geen eieren meer leggen, maar Teuntje is nog altijd nuttig.