Mijn moeder noemt haar een Bemoeikip. Mijn moeder is zich er niet bewust van dat zij volledig conform de combinatie van de Jungiaanse filosofie en mijn pathologische vereenzelviging met mijn kippen, spreekt in zelftherapeutiserende termen, als zij haar vriendin typeert als moederkloek zonder prototypische haan. Ze komt snuffelen in de tempel der Kipologie.

Kip (zoals haar beste vriendin heet) het Kip, omdat zij bij kennismaking met mijn vader haar naam dermate Bourgondisch had uitgesproken, dat mijn vader daar het Franse woord voor Kip in hoorde. Ze is er nooit meer vanaf gekomen. Het feit dat zij net zo veel en zo luid kakelt als een kip, en bovendien de uiterlijke kenmerken van een kip heeft, heeft ook niet meegeholpen. Kip en Teuntje (mijn moeder) kunnen het ontzettend gezellig hebben, maar kunnen zich ook ontzettend ergeren aan elkaar.

Wat mijn moeder bedoelt met de term ‘Bemoeikip’, is dat Kip bemoeizuchtig, overbezorgd en te controlerend is. Het type moeder dat naar haar ‘kuikens’ en ‘haan’ dingen roept als: ‘Let je wel op dit?’, ‘Denk je wel aan dat?’, ‘Weet je zeker dat…’…enzovoorts. Kip doet dit sinds mensenheugenis, tot in den treuren, waardoor kuikens en haan er al niet eens meer naar luisteren.
Mijn moeder was en is in zekere zin het tegenovergestelde. Zij heeft mij en de andere kuikens alle vrijheid van de wereld gegeven. Toen ik 16 was, mocht ik om 23:00 besluiten om naar Amsterdam te gaan, mocht ik met vrienden blowen op mijn kamer en zo laat thuis komen als ik wilde. Spreuken die bij mijn moeder horen zijn: ‘laat maar waaien’, ‘zoek het uit’, en bijvoorbaat was alles ‘prima’. Als je niets zegt, hoeft er ook niemand te luisteren.

Mijn moeder vertelt met enige regelmaat haar terugkerende dromen, waarin zij doorgaans omstanders op geringe afstand tracht te behoeden voor gevaar, maar er komt geen geluid uit haar keel. Ze wordt niet gehoord.

Als mijn moeder concludeert dat ‘Kip haar beste vriendin is, omdat zij zich zo aan haar kan ergeren’, is mijn eerste discipel van de tempel der Kipologie geridderd.

En als iemand dit leest, is mijn moeders stem gehoord.