chicken home

De voorgeprogrammeerde driften of instincten van de mens zijn samen met onze emoties en fysiologische besturing gehuisvest rond de hersenstam, in de hypothalamus (driften), hypofyse (fysio), thalamus, amygdala (emoties) en de epifyse (ziel). Freud noemt dit het Id/Es. De dikke grijze massa daaromheen is een uit de kluiten gegroeid raamwerk van ratio-constructies die – rekening houdend met realiteitszin, lange termijn perspectief (Ego) en tegenwoordig vooral maatschappelijke normen en verwachtingen (Superego) – niets minder dan omwegen zijn naar de volledige gratificatie, te vinden in de eerdergenoemde hersendelen. Het baarmoederverlangen representeert het instinctieve en utopische verlangen terug te willen naar de ultieme gratificatie, inherent aan de situatie in de baarmoeder, waar het ego en superego zich nog niet ontwikkeld hebben.
Kippen hebben die grijze massa niet. Geen ego, geen superego, slechts baarmoederverlangens.

Geert greep gretig zijn kans, toen ik Kip-Jong-Il vlak voor zonsondergang van haar stok plukte, om haar en haar nieuwbakken drieling tentoon wilde stellen aan een bezoekende vriend. Hij mag dan de haan zijn, het privilege om op de stok in het nachthok te slapen was hem tot op heden nog niet gegeven.
kipjongil en haar kroost genieten sinds de geboorte van de 3 een prominente positie op de stok in het speciaal voor hen gefabriceerde nachtvertrek, terwijl geert genoegen moet nemen met een grondpositie in het andere nachthok, onder stalin en teuntje.
Nu kipjongil en de kinders door mij van hun troon geplukt waren, lonkte een sociale coup voor geert. Zodra het gezinnetje zich laat afleiden door achtergebleven voedselresten, verspreid over de vloer van de ren, sluipt geert achter de dames langs en bestijgt de stok. Die zit!

Enkele minuten later bemerkt moeder kipjongil dat het toch wel donker begint te worden. Gewoontegetrouw trippelt ze richting nachthok en fladdert (met een boogje, want gekortwiekt) de stok op. Tot haar verbazing treft zij geert naast haar. De twee kijken elkaar aan, strekken de veren, een harmonica klinkt, een tumbleweed passeert, de kinders joelen langs de zijlijn. Showdown!
Het gevecht doet denken aan een goedkope spelshow op een zender als sbs6, met commentaar van hans kraai jr. Onder normale omstandigheden zou eenieder zijn geld inzetten op de haan. Echter, men mag nooit een versbakken kloek onderschatten. De strijd gaat gelijk op en eindigt onbeslist. Of beter gezegd: het duo sluit een pact. Dat wil zeggen: beiden blijven op de stok.

Gedurende het gevecht – vraag niet hoe – waren obama en fidel reeds onder de moeder gekropen. Inmiddels is het donker, en franco is in complete paniek rondjes aan het rennen door het nachthok. Het dilemma voor moeder is van klassieke aard: van stok af om franco te halen, of de twee reeds binnengegleden homerunners koesteren. Franco snapt dat hij er alleen voor staat. Daar waar hij gewoonlijk via de drinkbak gemakkelijk de stok kan bereiken en zich onder moeders warme vleugels kan nestelen, zal hij dit keer zonder opstapjes hetzelfde moeten doen. Bovendien zal hij langs geert moeten. Het is typerend dat juist de eerstgeboren van de 3 (namelijk een dag ouder) tevens de eerste is die gedwongen wordt tot  individuatie.
Voor de eerste test slaagt franco glansrijk. Hij had nauwelijks een minuut nodig om de hoogte en afstand naar de stok te berekenen, zijn moed te verzamelen en te springen. Hij zit op stok. Nu nog langs geert. De meest voor de hand liggende manier voor een goed opgevoede spruit is om vriendelijk te vragen om te mogen passeren. Geert weigert en pikt franco van de stok. Terug naar de tekentafel. Volgens het motto ‘niet vragen, maar doen’, fladdert franco direct weer de stok op en rent onder geert door. Geert keert zijn lichaam een kwartslag en tikt franco nog voor hij de buutplek kan aantikken andermaal van de stok. Poging 3: via het plafond van het nachthok over geert heen. Aanvankelijk lijkt franco’s moed, slimheid en athleticisme zijn vruchten af te werpen. Echter, wederom met de haven in zicht, strand het schip. Franco neemt dan een minuut om na te denken en positioneert zich recht onder moeder. Met een opnieuw athletische sprong plaatst franco zich direct onder de warme vleugels van zijn moeder. Safe!

Gratificatie is daar.

De kortste weg is de enige weg.