Teuntje heet Teuntje omdat ze al Teuntje heette voordat ik een naam voor haar kon bedenken. Ze was de enige van vier die reeds een naam toebedeeld had gekregen. Waarom Teuntje Teuntje is genoemd weet ik niet. Wel weet ik waarom ze nog steeds Teuntje heet, namelijk, omdat mijn moeder ook Teuntje heet. En mijn moeder was mee toen ik de 4 kippen ophaalden. Ik had dus geen keus om Teuntje haar naam te laten behouden, het kon geen toeval zijn dat Teuntje Teuntje in deze setting ontmoette.

Mijn moeder heet eigenlijk geen Teuntje, maar ze wordt door iedereen Teuntje genoemd, omdat haar moeder wilde dat ze Teuntje heet. Ze heet daadwerkelijk Thea, omdat haar vader (Henk) ‘Teuntje’ een te mannelijke naam vond. Teuntjes moeder wilde dat Teuntje Teuntje zou heten, omdat haar moeder (mijn moeders oma, mijn overgrootmoeder) Teuntje heet. Blijkbaar had mijn betovergrootvader meer te vertellen dan mijn oma (Alida).

Teuntje (mijn moeder) lijkt geenszins op Teuntje (mijn kip). Teuntje (mijn overgrootmoeder) lijkt wel op Teuntje (mijn kip). Zij was voor Teuntje (mijn moeder) de oude wijze, zorgzame, empathische en verantwoordelijke moederkloek. Zij had het liefst de hele familie bij elkaar. Met sinterklaas of kerst was die hele familie er. Kleinkinderen zaten aan een eigen tafel in een aparte kamer, net als de kinderen, en net als de volwassenen. Zij droeg de verantwoordelijkheid van een manager, zoals het de moederkloek van een familie betaamd. Zij handelde empatisch en zorgzaam, wanneer mijn moeder liefdesverdriet had, door haar op schoot te nemen en haar uit te horen, afsluitend met wijselijk advies. Daarnaast kon zij – volledig volgens het oerbeeld van de moederkloek – de beste kippensoep ter wereld maken, en bakten zij taarten, cake en koekjes met de kleinkinderen. Maar wat Teuntje het meest typeert, is de wijze waarop zij reageerde op conflicten tussen kinderen of kleinkinderen. Wanneer dergelijke conflicten ontstonden, riep zij steevast naar de ruzie makers – voordat zij de deur achter zich dichtsloeg – ‘zoeken jullie het maar uit, ik bemoei mij er niet mee!’.

Dit lijkt op een gebrek aan zorgzaamheid, empathie en verantwoordelijkheid, maar de boodschap en de visie hierachter is: ‘ik heb het vertrouwen dat jullie hier onderling uit kunnen komen, dus ik weiger verantwoordelijkheid te nemen.’

Vandaag zag ik Kip-Jong-Il en Stalin vechten om een paar kruimels brood. Teuntje (de kip) reageerde niet.

Het is duidelijk waarom Teuntje Teuntje heet:

Het is die volwassen onverschilligheid.