harlequin

De nar staat in symbolische zin ook bekend als de clown, de joker, de trickster, de dwaas of het spelende kind.

De nar is onbevangen, denkt niet te veel na, maar doet vooral. En als dat heilige huisjes omver schopt, dan heeft hij het naar eigen zeggen goed gedaan. Zo kent hij weinig verantwoordelijkheid en zoeft als een losgeslagen projectiel door het leven. Vandaar de vergelijking met het spelende kind, of zoals C.G. Jung het noemt, de puer aeternus.

Zogenoemd komt de nar over als een vervelende ordeverstoorder, waar geen land mee te bezeilen valt. Zodoende is de nar immer verguisd om zijn ogenschijnlijke ontoerekeningsvatbaarheid en roekeloosheid. Maar niets is minder waar: Iedereen heeft de nar nodig, om onbezonnen plezier te maken, om buiten de kaders te denken en om creatief te zijn, om er maar een aantal te noemen.

De nar heeft een prominente plaats in de psyche van artiesten, kunstenaars en idealisten. Soms moet je het leven ook niet al te serieus nemen.