Een jongen zit voor het raam zijn achtertuin in te staren, in de hoop dat iets moois hem prompt zal welgevallen.

Na jaren turen, land er plots een gaai in de tuin, op de tuintafel.

Ze is prachtig.

Hij kijkt er even gebiologeerd naar en tikt zachtjes op het raam om haar aandacht te vangen.

De gaai vliegt weg…

De volgende dag: de gaai zit er weer, op de tuintafel.

In zijn poging de gaai wat voer te geven opent hij voorzichtig de achterdeur.

Maar bij het kraken van de deurklink schiet de vogel terug de lucht in.

In de lucht zijn de mogelijkheden eindeloos.

Ze kan alle kanten op, en als ze wil kan ze ergens in een tuin of elders gaan zitten.