jung archetypes

De archetypische muze voor een goed gedicht is doorgaans een provocatie van de anima, geexpliciteerd in de vorm van een klaagzang over de onbereikbare liefde of juist de lofzang van de gevonden liefde. Maar de ervaring leert dat zij twee zijden van dezelfde medaille zijn.

Nagenoeg alle gedichten zijn ‘automatisch geschreven’ volgens de psychodynamische principes, als ook bekend in de surrealistische kunst. Het noopt de creator te putten uit zijn intuitieve en instinctieve es of ziel, op dezelfde manier als ben webster de saxofoon bespeelt, of Def P freestyled. Als je je durft over te geven aan je biologische driften, ontsprongen uit het collectief en individueel onbewusten en immer gekooid door het ego en superego, zul je ontdekken hoe je je waarlijk voelt, hoe je werkelijk denkt en wat je nou echt wilt.